In de laatste week van april vond het aangekondigde programma ‘rondom Rumi’ plaats. Het waren dagen vol van leven. Als de negen planeten draaiden we rond de zon die Rumi, draaiend om zijn geliefde meester en vriend Sjamz I Tabriz, kon worden.
Als gelovigen streven we het leven te nemen zoals het komt en het leven te geven dat we hebben. Daarbij herinneren we ons de Ene altijd aanwezige, leven-gevende Gastheer zonder wie we als dood zouden achterblijven. Het is (bij tijden) een lastige worsteling om ons verlangen naar vrij en voluit leven levend te houden. Zo verblind kunnen we raken door vormen waar we van alles over vinden en die we niet los kunnen laten. Ons voor- en afkeuren en onze gehechtheden eraan maken ze tot blokkades op onze levensweg. Rumi onderwijst ons:
‘Mens-zijn is als een gastenhuis. Iedere ochtend komt er iets nieuws aan. Een vreugde, een depressie, een benauwdheid, een flits van inzicht… probeer iedere gast eerbiedig te behandelen… Ontmoet de duistere gedachte, de schaamte en de boosaardigheid lachend aan je deur en nodig hen binnen. Wees dankbaar voor wat er ook maar komt omdat alles gezonden wordt als een gids van gene zijde.’ *
Bij iedere ommekeer naar die altijd aanwezige, leven-gevende Gastheer, vallen angst en oordeel weg. Niets is meer goed of slecht. Wat Hij ons brengt is enkel nieuw leven.
Mariek de Jong.
*) The guest house. Zie: the essential Rumi, Colemans Barks
