Gerda Stougie is gids bij de Wandelmaat. Zij organiseerde een wandelmaatreis vanuit onze gemeenschap. Lees hier het enthousiaste verslag van hun ervaringen in ons midden.
Wandelen en zingen (vrijdag 10 april)
Op vrijdagochtend druppelen de reisgenotes één voor één binnen. De kennismaking is alvast prettig en iedereen heeft er zin in! Als iedereen de bagage op de kamer heeft gebracht is er een korte stiltemeditatie in de mooie, nieuwe kapel en daarna staat er een broodmaaltijd voor ons klaar in ‘De Ruif’. Daar maken we kennis met een aantal bewoners, die bij ons aan tafel zitten of die we tijdens de afwas en het tafeldekken ontmoeten.
’s Middags maken we een mooie wandeling door het natuurgebied van de Cartierheide. Een groot deel van de wandeling lopen we in stilte, maar onderweg staan we ook regelmatig stil om iets te delen over onze inspiratiebronnen en te genieten van het uitzicht. Tot ieders verrassing komen er bij een bankje thermoskannen uit de rugzak en is er een theepauze. Rond 17.00 uur zijn we weer terug bij de Hooge Berkt en hebben we nog een uurtje de tijd voor onszelf voordat het avondeten klaarstaat.
Na de warme maaltijd en de afwas vindt het avondgebed plaats in de kapel. We worden uitgenodigd om daarna mee te doen met de zangles en iedereen geniet van dit onverwachte programmaonderdeel. Daarna gaan we naar ‘onze eigen huiskamer’, waar één van de bewoonsters (en voormalig Wandelmaatgids), Berti ons iets vertelt over gemeenschap de Hooge Berkt en haar eigen weg daarin. Moe, maar voldaan, zoekt ieder daarna haar eigen kamer op.
Achelse Kluis (zaterdag 11 april)
Vandaag kunnen we uitslapen, want de dag begint pas om 9.00 uur met het ochtendgebed. Daarna staat het ontbijt voor ons klaar. We hoeven dit keer niet te helpen met de afwas, omdat nu de zon nog schijnt en er later in de middag regen voorspeld wordt.
We rijden naar de Achelse Kluis, waar we enthousiast worden aangesproken door een Nederlandse Belg, die ons op de foto zet en op humoristische wijze vertelt over het verschil tussen Nederlanders en Belgen. Daarna gaan we naar de kloosterkapel en bevinden we ons al snel in een andere sfeer. We lezen met elkaar een tekst over vertrouwen en zingen het lied Ubi Caritas, waarbij we verrast worden door de prachtige akoestiek.
Daarna lopen we weer grotendeels in stilte tot een bijzondere lunchplek: bankjes, zwevend boven een kikkerpoel. Na de lunch lopen we verder langs de Warmbeek, waar niet alleen duidelijke sporen van bevers te zien zijn, maar waar ook een touwparcours is waar een aantal dames dapper gebruik van maakt.
Terug bij de Achelse kluis drinken we koffie op het terras, bekijken een filmpje over de geschiedenis van de abdij en is er gelegenheid om inkopen te doen bij de abdijwinkel. Op de terugweg begint het te regenen. Als we weer terug zijn bij de Hooge Berkt, is er nog voldoende tijd om ons op te frissen en om te kleden, voordat de avondmaaltijd begint.
Opnieuw hebben we tijdens de maaltijd en afwas mooie ontmoetingen met elkaar en de bewoners. De lichtdienst, ’s avonds om 19.15 uur, waar prachtig gezongen wordt en we het licht met elkaar delen, maakt indruk.
Na de koffie/thee oefenen we nog een keertje met een paar bewoners wat liederen voor de zondag en daarna trekken wij ons terug in ‘onze eigen huiskamer’. Er ontstaat een mooi gesprek, naar aanleiding van de tekst die we die ochtend met elkaar gelezen hebben. We sluiten deze mooie dag af met een drankje en een hapje.
Brood voor onderweg (zondag 12 april)
Op deze laatste dag beginnen we met een stiltewandeling door het bos, achter de Hooge Berkt. Bijna de hele groep gaat mee. We wandelen langs een grafheuvel uit de bronstijd én langs een geboortebos, mooie plekken om stil te staan bij wat we los moesten/willen laten en bij datgene of diegene waarmee we ons verbonden voelen en waar we dankbaar voor zijn. Bij terugkomst kunnen we al snel aanschuiven bij het ontbijt en een lunchpakketje klaarmaken. Dan is het tijd om in te pakken en de kamers schoon te maken.
Om 11.00 uur begint de agape-viering. Aan mij wordt gevraagd, het brood binnen te dragen. Tijdens de viering delen we dit brood met elkaar. De overweging spreekt de meesten van ons erg aan. Het thema van de Wandelmaat is dit jaar ‘Vertrouwen’, maar het is mooi om tijdens de gesprekken en in de overweging te horen dat er juist ook ruimte mag zijn voor twijfel. En natuurlijk zingen we, als inmiddels geoefende zangers, fijn mee met de liederen.
Als we samen met de bewoners koffie en thee gedronken hebben, nemen we afscheid van hen en gaan nog een laatste keer naar ‘onze eigen ruimte’. In het zonnetje eten we een kopje soep en ons lunchpakketje en eigenlijk wil iedereen liever nog langer hier blijven.
Maar dan is toch het moment van de afsluiting met een terugblik, het kaarsenritueel en het Wandelmaatlied. Er klinken warme woorden, er wordt geknuffeld en er is een kaart met lieve woorden voor de gids. Het was prachtig om met deze groep hier, op deze fijne en inspirerende plek, te mogen verblijven en met een groot gevoel van dankbaarheid keren we weer terug naar huis.
Gerda Stougie, gids van de Wandelmaat
www.dewandelmaat.nl
