Maand: mei 2026

Onze gemeenschap is al vele jaren aangesloten bij de Groene gemeenschappen; we gebruiken 200 zonnepanelen voor het opwekken van stroom. Door de netcongestie heeft onze netbeheerder ons laten weten dat we geen opgewekte stroom meer mogen terugleveren aan het net. Dat betekent dat we bij zonnig weer meerdere zonnecollectoren moeten uitzetten.

Dat kan natuurlijk niet de bedoeling van onze investeringen zijn. Daarom zal binnenkort een krachtige batterij in de Gulden driehoek geplaatst worden die de opgewekte stroom die niet direct door onszelf verbruikt wordt zal opslaan, zodat we die op een later tijdstip alsnog kunnen gebruiken. Door de congestie zal het vaker voorkomen dat we geconfronteerd worden met stroomuitval. Daarom zal er een module bijgeplaatst worden waardoor we van de stroom in de batterij kunnen blijven profiteren, ook als de stroom aan de straatkant uitvalt.

Jeroen

“Hoe doen jullie dat in de gemeenschap met Pasen, versieren jullie de boel met paastakken en gekleurde eieren?” vroeg Monique een paar weken geleden aan mij. Ik mompelde een beetje van “nou, ik geloof niet dat dat hier erg leeft” en murmelde er nog iets achteraan dat “het misschien niet zo gebruikelijk is, maar er is natuurlijk ook niks op tegen”. Later dacht ik: volgens mij heb ik ooit wel geverfde eieren bij het paasontbijt gezien, en sowieso, als iemand zin zou hebben om de boel te versieren, alleen maar leuk toch?

Maar zo makkelijk is dat niet. Misschien is er al wel iets over besloten in het dagteam of in het paascomité. Of misschien is een paar jaar geleden wel vastgesteld dat het gebruik van eieren verven een heidens ritueel is en daarom beter afgeschaft kon worden, of heeft de groengroep uitgezocht dat de gekleurde eierschillen bij het chemisch afval thuishoren en dat het dus te gek voor woorden is dat we dat nog doen en trouwens, voor kinderen en ouderen is het contact met de verfstoffen ook bijzonder gevaarlijk. Of “die van de liturgie” hebben in al hun wijsheid besloten dat kleuren van eieren godslasterlijk is, mooier dan de schepper ze gemaakt heeft kunnen ze immers nooit worden.

Waar het ook vandaan komt, om één of andere reden had ik het gevoel dat het niet zo paste. Maar waarom? En belangrijker nog: moesten we ons conformeren of werd het tijd om het eens anders te doen? En dat laatste: met welk risico? Veroordeling? “dit kan toch niet?/ zo doen we dat hier niet/ dat snap je toch zelf ook wel? / je hebt er ook helemaal geen gevoel voor/ je hebt geen smaak” etc etc. En nog vervelender: het maakt ook nog uit wie het inbrengt. Van de één wordt het gezien als humoristisch en origineel, terwijl een ander de plank met hetzelfde idee volledig mis slaat.

Ongeschreven regels zijn lastig en verhinderen verandering. Maar als alle regels uitgeschreven worden wordt het echt benauwend. Op een beetje een andere manier kwam ik hetzelfde tegen afgelopen zaterdag bij de samenzang van het vertragingsweekend. Mag dat wel, al die kerstlichtjes en doekjes in de kapel? Mag dat wel, al die lieve teksten van peace en happiness. Ja gelukkig klonken er ook een paar bekende liederen, dat maakte het weer wat veiliger. Wat voor oordeel heb ík hier over. Wat voor ongeschreven regels worden voor mij overtreden. Of erger nog: volgens mij vindt die-en-die dit helemaal niks. Wat zou hij/zij ervan vinden?

En toch is dit wat vernieuwing ook oproept: het gaat anders, soms verrassend, soms afstotelijk, soms allebei tegelijk. Zo vind ik een vegetarische barbecue een super goed idee, maar ik vind niet dat de Jumbo goed is in vlees namaken. Maar dit is geen ongeschreven regel, geen vernieuwing, dit is gezemel.

Michiel van der Pol

Op Hemelvaartsdag (14 mei) is er om 11:00 uur een Viering van Woord en Gebed.

Op Pinksterzondag (24 mei) is er om 11:00 uur een Eucharistieviering. 

Tijdens de vergadering van de Raad van Advies zal op 8 juni passend afscheid worden genomen van Christine Bruggeman. Christine Bruggeman heeft jarenlang het bestuur van De Hooge Berkt, met wijze raad en bemoediging bijgestaan en steeds haar perspectief op onze leefgemeenschap vanuit haar spiritualiteit en professionele achtergrond als internationale trainer van de L’Arche community gedeeld.

Verheugend is dat Rosaliene Israël bereid is gevonden om toe te treden in de raad van advies. Rosaliene is een Remonstrantse dominee voor Vrijburg in Amsterdam, heeft 17 jaar in een leefgemeenschap in Amsterdam gewoond en is gespecialiseerd op het terrein van gemeenschapsvorming en onderzoeker van christelijke leefgemeenschappen. Zij kent onze gemeenschap al vele jaren en brengt haar eigen expertise mee om ons te adviseren.

Door deze wissel bestaat de Raad van Advies uit: Jan Peeters, Erik Borgman en Rosaliene Israël.

Theo van Bakel
Voorzitter Bestuur

In de laatste week van april vond het aangekondigde programma ‘rondom Rumi’ plaats. Het waren dagen vol van leven. Als de negen planeten draaiden we rond de zon die Rumi, draaiend om zijn geliefde meester en vriend Sjamz I Tabriz, kon worden. 

Als gelovigen streven we het leven te nemen zoals het komt en het leven te geven dat we hebben. Daarbij herinneren we ons de Ene altijd aanwezige, leven-gevende Gastheer zonder wie we als dood zouden achterblijven. Het is (bij tijden) een lastige worsteling om ons verlangen naar vrij en voluit leven levend te houden. Zo verblind kunnen we raken door vormen waar we van alles over vinden en die we niet los kunnen laten. Ons voor- en afkeuren en onze gehechtheden eraan maken ze tot blokkades op onze levensweg. Rumi onderwijst ons:

‘Mens-zijn is als een gastenhuis. Iedere ochtend komt er iets nieuws aan. Een vreugde, een depressie, een benauwdheid, een flits van inzicht… probeer iedere gast eerbiedig te behandelen… Ontmoet de duistere gedachte, de schaamte en de boosaardigheid lachend aan je deur en nodig hen binnen. Wees dankbaar voor wat er ook maar komt omdat alles gezonden wordt als een gids van gene zijde.’  *

Bij iedere ommekeer naar die altijd aanwezige, leven-gevende Gastheer, vallen angst en oordeel weg. Niets is meer goed of slecht. Wat Hij ons brengt is enkel nieuw leven.

Mariek de Jong.
*) The guest house. Zie: the essential Rumi, Colemans Barks

‘GELOVEN IS HARTELIJK VERMOEDEN’.

Zomaar een zinnetje uit het panelgesprek van de ontmoetingsdag 25 april jl. van 27 leefgemeenschappen, waar Ton en ik bij aanwezig waren. Een divers gezelschap, tussen de pakweg 30 en 80+ in pij, habijt en spijkerbroek. We waren te gast bij Chemin Neuf in Oosterhout. De Hooge Berkt was voor velen een bekende deelnemer, zoals we merkten. En andersom waren andere gemeenschappen voor ons ook vertrouwd. In het kader van zichtbaarheid en netwerken was het daarom belangrijk er te zijn.

In het panelgesprek kwamen herkenbare thema’s aan de orde, waar met wijsheid, ervaring én kennis over werd uitgewisseld, tussen een oudere Benedictines, een Leuvense hoogleraar en Rosaline Israëls, die o.a. bezig is met een proefschrift over religieuze leefgemeenschappen. Het verraste me dat de ingeplande anderhalf uur voor dit panel boeiend bleef tot de laatste minuut. Maar het ging dan ook over aansprekende spanningsvelden, zoals tussen individualiteit en gehoorzaamheid, gelijkvormigheid en diversiteit en instandhouding en tijdelijkheid. En ook over de wijze van besluitvorming, over dat charisma passé lijkt te zijn en wat goed leiderschap is. Dat bestaat, aldus Rosaline, uit het ‘beste teamlid’ zijn en de missie van de gemeenschap maatschappelijk relevant kunnen vertalen.

Al deze onderwerpen waren wat ons betreft uit het (gemeenschaps-)leven gegrepen! Bemoedigend dat wij niet de enigen zijn, die met deze vraagstukken leven. ’s Middags was er ruimte om persoonlijker uit te wisselen in groepen van 10. Bij de afsluiting werd unaniem besloten om dergelijke ontmoetingsdagen voort te zetten. De volgende zal bij de Wonne zijn. Ik heb een hartelijk vermoeden dat het de keer daarop in de Herberg gaat plaatsvinden!

Annet