Geplaatst op

Walking the other way around

Het is bijna zover! Van 20 september tot 8 oktober ga ik weer meelopen met de Peacewalk. Dit keer start ik in Bosnië en loop ik mee naar Sarajevo.

Ik probeer 699 euro in te zamelen voor vredeswerk. Waarom 699 euro? Ik wil lopen voor Radin en voor alle 698 leerlingen die tot nu toe op onze school hebben gezeten – en voor hun families die op zoek zijn naar een veilige plek om te wonen. Als het moet, loop ik de hele route die Radin heeft afgelegd. Maar dan de andere kant op… Help je mee?

Radin zoekt naar woorden. ‘Juf, Syrië, daar ja. ‘Van Syrië Nederland hoe ver?’

‘Oef, hè. ‘Zo’n 4.000 kilometer denk ik.’ Radin is voor het bord komen staan. ‘Syrië, wij lopen Izmir ja?’ ‘Jullie zijn naar Izmir gelopen?!’ ‘Ja, heel lang lopen juf.’ Ja! Dat is heel ver! Kijk. Ik laat op de kaart zien waar Aleppo ligt en wijs dan Izmir aan. ‘Bij Izmir politie komen, wij rennen. Wij weer terug. Wij weer lopen.’ De klas is stil. Radin heeft nog nooit zoveel achter elkaar gesproken. ‘En toen?’ ‘Toen Eljunan.’ Ik zoek Google translate en zet het Arabische toetsenbord aan. Hij zoekt de Arabische letters en typt. اليونان Het duurt even voor het in het Nederlands verschijnt. ‘Wat is het, juf?’ ‘Griekenland.’

Ik ga met mijn vinger langs de route die hij heeft geschetst. ‘En daarna?’ vraag ik.  Hij denkt na ‘Maqdunia, Bulgaria en ehm, Sirbia?’ We staren naar de wereldkaart. Radin is hier met een vriend van zijn vader. Zijn vader, moeder en kleine zusje zijn nog in Syrië.

Ik laat zijn naam en alle namen van onze leerlingen hier. Met de vraag, of jullie hen ook bij jullie willen dragen in de tijd dat ik loop.

En jullie neem ik natuurlijk opnieuw weer mee!

Liefs,

Irene

Aanis, Abdalaziz, Abdalrahman, Abdelrahman, Abdelrhman, Abdelqadir, Abdirahman, Abdul, Abdulkadir, Abdullah, Abdullah, Abdullaziz, Abdullkadir, Abdullkarim, Abdullmalek, Abdullmalik, Abdulmalik, Abdulrahman, Abigail, Abir, Abti, Abubaker, Abudula, Abudureheman, Abudureheman, Abut, Achmed, Adam, Adam, Adam, Adelina, Adeng, Adhy, Adnan, Adriana, Aevena, Aevana, Affan, Afnan, Ahmad, Ahmed, Ahmed, Ahmed, Ahmet, Ahoura, Aicha, Aiham, Ailcia, Aiman, Aisha, Ajia, Akari, Akmal, Akram, Ala, Alae, Aldrich, Aleah, Alejandro, Alex, Alexandr, Alexandra, Alexandro, Alexei, Alfatih, Ali, Ali, Ali, Ali, Alicia, Alice, Allan, Alondra, Amalia, Amanda, Ameer, Ameer, Amer, Amin, Amina, Amina,  Aminat, Amira, Anastasiia, Andrii, Andriy, Angel, Angelo, Anna, Anton, Aram, Arden, Ariana, Arin, Arjun, Arman, Aron, Arsen, Arsin, Arteen, Artem, Arwa, Arwien, Arwin, Arya, Aryam, Aryan, Aseel, Asil, Asim, Axton, Aya, Ayende, Ayiguli, Ayman, Aymen, Ayoola, Aysegül, Aysegül, Ayshah, Ayup, Aziz, Bachar, Badr, Badrkhan, Bahar, Baran, Barfin, Barfin,  Baver, Bawer, Behdad, Behdad, Behrad, Behram, Beirut, Benedikt, Beren, Betül, Bewar, Bilal, Bisha, Bisma, Blessing, Boris, Busra, Caetana, Can, Carlos, Cemile, Cevdet, Chenyu, Cherine, Colis, Cornelius, Dalal, Damascus, Danial, Daniel, Danjel, Danja, Daria, Darin, Darvin, Darwish, Davyd, Debora, Defne, Dejaunai, Delal, Denis, Devaun, Diamand, Diego, Dila, Dilara, Dilva, Diman, Divinei, Dimitrii, Dudu, Ebuka, Ehsa, Eilen, Eisma, Ejran, Elaf, Elava, Elesabet, Elianna, Elif, Elijah, Elisa, Elvin, Elya, Emaan, Emil, Emin, Emine, Emre, Enamullah, Enesa, Erik, Esat, Esil, Esil, Esil,  Esra, Essay, Essey, Faaris, Fabian, Faisal, Fariha, Faris, Fatiha, Fatima, Fawad, Feras, Fernanda, Feroz, Feruz, Feven, Filimon, Filip, Firuz, Florencia, Fouzan, Fouzia, Fürkan, Gabriël, Gabriela, Gana, Gazal, Ghaidaa, Ghala, Ghana, Ghida, Gift, Gift, Gilianey, Glory, Godstime, Görkem, Greatness, Greatness, Habibe, Hadis, Hafsa, Hafsanur, Hajrullah, Hakan, Hala, Hale, Hamada, Hammoudi, Hamouddi, Hamoudi, Hamza, Hamza, Hamza, Hamzeh, Hani, Hanifa, Haram, Hasan, Hasret Sila, Hassan, Hassan, Haya, Hema, Hermiela, Hezekiah, Hibo, Hilal, Hizqeel, Hosey, Hosia, Hosni, Huda, Iacob, Ibrahim, Ibrahim, Ibrahim, Ibrahim, Ibrahim, Ifrag, Igor, Ijlal, Ilaf, Ilay, Ilia, Ilin, Illa, Ilian, Iman, Iman, Imir, Imran, Imran, Ion, Isaac, Isabella, Isma, Ismail, Ismail, Ismail, Issa, Ivan, Ivie, Jakub, Jan, Jana, Jaroslav, Jialun, Jiawen, Jinghan, Jingze, Jode, Jodi, Jonathan, Jose, Joseph, Josiah, Joud, Joud, Joury, Jovany, Juan, Judy, Julia, Julian, Julian, Julian, Kahraman, Kanan, Karaman, Kareem, Karim, Kasim, Kate, Kevin, Khadija, Khadis, Khaled, Khaled, Khalid, Kiki, Kira, Komail, Laith, Lama, Lamaar, Lamar, Lana, Lareen, Larin, Lavinia, Leen, Leman, Leyan, Linka, Lisa, Liza, Lmar, Lokman, London, Lora, Luana, Luciana, Maajid, Maajid,  Maha, Mahadesah, Mahmoud, Mahmoud, Mahmoud, Mahmud, Mahsana, Maija, Maiza, Maksim, Maksym, Maksym, Malak, Malika, Maniad, Manita, Marc, Margarita, Margo, Maria, Mariam, Mariam, Mariana, Mariia, Marla, Marta, Marvolous, Marwah, Masa, Masud, Mateo, Matilde, Maya, Maybrat, Maymun, Mayyar, Mebrat, Medhat, Mehmet, Mehmet, Meillyng, Meley, Merkieza, Merwan, Mesk, Mesut, Mia, Micha, Michael, Midiima, Mihail, Mihriban, Miia, Mila, Milad, Milana, Mira, Miracle, Mirha, Mirja, Miroslav, Misa, Mobina, Mohamad, Mohamad, Mohamad, Mohamed, Mohamed, Mohammad, Mohammad, Mohammed, Mohammed, Mohammed, Mohammed, Mohammed, Mohammed, Moise, Moustafa, Muayyed, Muhamed, Muhamed, Muhamed, Muhammad, Muhammad, Muhammed, Muhammed, Muhanad, Mujib, Muna, Murad, Murat, Musab, Musad, Muse, Mustafa, Mustafa, Myron, Myroslava, Nadejda, Nadia, Nadous, Nagia, Nahrein, Naji, Najib, Najma, Narin, Narin, Nasera, Nashaat, Nastya, Nastya, Natasha, Nathanael, Naya, Nazrin, Necirvan, Nedim, Nedim, Nehir, Nelo, Nemat, Nestor, Nicol, Nicolai, Nikolai, Noah, Nochdar, Noh, Nor, Nour, Nour, Nour, Numan, Nur, Nurcan, Nurjiyan, Oleg, Oleksandr, Olha, Omar, Omar, Omaymah, Omer, Orhan, Orkan, Osman, Oumaima, Ousama, Patrice, Paula, Pavlin, Peace, Peace Joy, Perseus, Pihu, Precious, Qusai, Rabim, Radin, Raghd, Rahaf, Raie, Ramlo, Randa, Rashed, Rashid, Rauda, Rayan, Rayen, Rayen, Rayhona, Razan, Reda, Redwan, Reham, Reham, Reval, Riddho, Riham, Rima, Rima, Rimas, Rital, Rivan, Roelav, Roham, Rojin, Rolav, Roman, Rose-Mary, Roza, Rukija, Rwshan, Saad, Saad,  Saama, Sabah, Sabina, Sahel, Saida, Saïf, Saifan, Salaam, Salam, Salahdin, Salem, Salih, Sam, Samar, Samarth, Samiro, Samuel, Sana, Sana, Sanaa, Sania, Sara, Sazhida, Sehem, Selin, Selma, Semere, Semra, Sena, Sevil, Shahad, Sham, Sham, Sham, Shenoar, Siem, Siena, Sima, Simon, Simona, Sirin, Sofia, Sofia, Sohail, Sohail, Souad, Souhaila, Stephan, Succes, Sufishan, Sulfan, Sultan, Sumayo, Talha, Talya, Tamila, Tareq, Tasnim, Tawhid, Teresa, Testimony, Tetiana, Timofei, Timofye, Timofye, Treethawat, Tymur, Usama, Uzma, Valencia, Valencia, Valentyn, Valeriia, Vanessa, Vanessa, Varvara, Vasia, Vasili, Vasilii, Veniamin, Vera, Veronica, Veronika, Viktoria, Viyana, Vlad, Vladimir, Wahidullah, Walleed, Waseem, Wasseem, Wesam, Wilson, Winne, Wisdom, Yanna, Yara, Yaser, Yaser, Yaser, Yasin, Yasmin, Yefem, Yesh, Yeva, Ylie, Yoesef, Yosuf, Yousef, Yousef, Yousuf, Yousuf, Yuliana, Yunus, Yusra, Yusuf, Zahidullha, Zahra, Zaid, Zakaria, Zara, Zaria, Zayd, Zaynep, Zdravko, Zena, Zenja, Zerin, Zeynep.

Geplaatst op

Sjaak met vluchtelingen op toneel

Sjaak is lid van onze gemeenschap en heeft in Eindhoven de Huiskamer voor vluchtelingen opgezet. Samen met enkelen van hen treedt hij deze dagen op in het Parktheater onder de noemer van Mes Fest.

Op de website van het Parktheater staat daarover: ‘Wat gebeurt er als je de verschillende groepen mensen waarmee je in de afgelopen 10 jaar documentaire theater hebt gemaakt, samen op een podium zet? Ex-daklozen, Stratummers, vluchtelingen, ouderen, Latino’s, jongeren & cliënten van de GGZE. Ze delen allemaal samen het podium tijdens MES FEST.

Met dit festijn viert het Eindhovense documentaire theatergezelschap Mies-en-Scène haar 10 jarige bestaan met haar community. Van ontroerende monologen tot hiphop choreo’s met ouderen. Alle pareltjes van de afgelopen 10 jaar zullen de revue passeren.’ Er zijn nog kaartjes verkrijgbaar.

Geplaatst op

Oecumene of ‘de hele bewoonde wereld’

Sommigen van onze gemeenschap werken mee aan een gezamenlijk (protestants) kerkblad voor de Kempen. Een van onze leden, Hans van Dijk, zit in de redactie. Jan Renkema startte op verzoek van de redactie een serie gesprekken met burgemeesters in de Kempen.

Waarom in een kerkblad gesprekken met wereldlijke ambtsdragers? Wij zijn gewend om bij oecumene te denken aan ‘smalle oecumene’ tussen kerken of brede oecumene tussen wereldreligies. Maar oecumene betekende oorspronkelijk de ‘hele bewoonde wereld’, dus zoiets als ‘kerk wereldwijd’. Lees hier (pagina 8-9) wat de burgemeester van Waalre vanuit gemeentelijk perspectief zegt over ‘elkaar zien’. Zo komen kerk en wereld bij elkaar.

Geplaatst op

Gemist geluid

Ons klokje luidt drie keer per dag. Dat heeft meerdere betekenissen. Voor de een roept het op voor gebed of om in stilte met God te zijn. Een ander wordt door het klokgelui aangespoord om even alle werk uit handen te laten vallen en stil te staan bij het wonder van het leven. Weer een ander weet dan simpelweg hoe laat het was.
 
Vorige week viel het klokje stil. Dat werd gemist. Arjen en Marcel gingen op onderzoek uit. Zij ontdekten dat de klepel stuk was en kortsluiting veroorzaakte. Zij gaan ervoor zorgen dat het klokje weer gaat klinken en voor iedereen weer van waarde is.
 
Anne
Geplaatst op

Scheppingsmaand: feest van Sint Franciscus

Scheppingsmaand? Wat is dat nou weer? Misschien heb je er nog nooit van gehoord en denk je: wat moeten wij daar nu mee? Die eerste reactie is begrijpelijk, ik had hem zelf ook. Maar ik hoop dat je na het lezen van dit stukje, net als ik, anders gaat kijken.

Wat is de Scheppingsmaand? Elk jaar staan christenen over de hele wereld van 1 september tot en met 4 oktober stil bij de schepping. De periode begint op de Wereldgebedsdag voor de schepping, dit jaar voor de elfde keer, en eindigt op het feest van Sint Franciscus, die in alles wat leeft een broeder of zuster zag. Het is een tijd om te danken voor de aarde die ons is toevertrouwd, om ervoor te bidden en om onszelf af te vragen hoe wij ermee omgaan.

Op 1 september hebben we hier een prachtige en aandachtige dag beleefd. In de liturgie werd de dag in een wereldwijd perspectief geplaatst. Paus Leo XIV roept op tot een nauwere verbinding tussen vrede, rechtvaardigheid en zorg voor het milieu. Volgens hem zijn oorlog, sociale ongelijkheid en ecologische achteruitgang niet los van elkaar te zien: samen vormen zij één wereldwijde crisis, die vraagt om verandering van de samenleving én van ieder van ons persoonlijk. De dag eindigde met treffende gebeden om ons denken te vernieuwen en open te staan voor klimaat en biodiversiteit.

Ook in de weken daarna blijft de Scheppingsmaand zichtbaar. Aan tafel bidden we scheppingsgebeden, en op de leestafel in de Herberg liggen boekjes van onder anderen Thomas Berry.

De bemoediging van zo’n dag is misschien klein, maar ze is levengevend. Want de ecologische crisis waarin we ons bevinden vraagt precies dat: aandacht. Ruimte om stil te staan. Wie dat doet, ontdekt waar het werkelijk om gaat: een diepe verbondenheid met alles wat leeft. Ook met datgene waar we zelf nog stil, vervreemd of onbegrijpend tegenover staan. Zo komen verhalen op gang, wordt creativiteit geboren en ontstaat er ruimte om deze wereld, onze wereld, een klein beetje bewoonbaarder te maken.

En dat is nodig! Deze zomer werd de zomer van de waarheid genoemd. Rijkelijk laat, kun je zeggen, maar laten we hopen dat het tot bewustwording en gedragsverandering leidt.

Misschien denk je: wat maakt mijn bijdrage nu uit? Een klimaatmars van tienduizenden mensen lost de ecologische catastrofe niet op. Het eerste kinderconcert voor het klimaat in TivoliVredenburg in Utrecht ook niet, en evenmin een groene Prinsjesdaglezing of de Duurzame 100 van dagblad Trouw. En toch draagt dit alles bij. Elk voorbeeld helpt om vluchtigheid en gemak in ons gedrag om te buigen naar de aandacht die de nood van ons vraagt. Ieder mens is er eentje!

Daarom mijn vraag aan jou: beweeg jij mee? Ik stel hem ook aan mezelf: beweeg ik mee? Creëer ik een plek die me lief is, en overbrug ik de afstand die ik ertoe voel? Dat is wat we ermee moeten.

Antoinette
Contactpersoon Groene Gemeenschap van het netwerk Groene Kerken

Geplaatst op

Een gemeenschap in je rugzak?

Hoe ziet dat er dan uit?

Toen ik terugkwam uit Oostenrijk, na drie weken meegelopen te hebben met de Peacewalk, wist ik: ik ben nog niet klaar. Ik voelde het bruisen en het verlangen om onderdeel te zijn van deze beweging.

Tegelijkertijd voelde ik een tegenkracht: de kracht van wortels, van diepgang, van onderscheiden. Van Richard Rohr leerde ik dat actie en contemplatie geen tegenstellingen zijn, maar complementaire krachten die verbonden moeten blijven voor spirituele groei en vrede. In de gemeenschap leerde ik hoe die contemplatie eruit kan zien. Dus mezelf eerst eens de vraag stellen: Wat is dit verlangen?

En zoals altijd als ik een belangrijke beslissing te nemen heb, grijp ik terug op de Leefregel. Ik stap in de stilte en kijk welke Leefregel naar boven komt. En daar kwam: ‘Ga je weg’.

Ik stelde mezelf de vraag of mijn verlangen geworteld was, of enkel een bevlieging. Heb ik hier niet zinvoller werk te doen? Na een paar dagen voelde ik hoe diep het verlangen zat en kreeg het steeds meer vorm. Vervolgens kwam de vraag: wat betekent dit voor de mensen om mij heen? Daar zijn we nog niet helemaal uit.

Toen ik mijn motivatie eenmaal beter kon onderscheiden, doemde de volgende Leefregel op: ‘Waag het (Gods) verbond te maken’.

Want tot welk verbond word ik hier eigenlijk geroepen? Stijg ik niet boven mijzelf uit om in Gods schoenen te gaan staan? Is deze hele tocht niet een nieuwe vorm van witte suprematie? Een soort kruistocht van witte mensen die denken dat ze de vrede wel even komen brengen? Ben ik in staat nederig te zijn, mijn hoofd te buigen en te leren van de mensen die echte bruggen bouwen?

Ik denk het wel. Al loopt mijn ego gewoon met mij mee en zal ik vaak genoeg vanuit mijn veilige, witte perspectief redeneren. Dat is het verbond dat ik maak: ‘wijs mij op mijn privileges en mijn blinde vlekken.’ Ik beloof dat ik elke dag de tijd zal nemen om me voor die lessen open te stellen.

En nu? Een week voor vertrek ben ik bezig met ‘Broederschap, wees er niet bang voor’.

Ik weet niet wie ik ga ontmoeten, of ik me kan verbinden met de mensen die er zullen zijn. Ik vertrek vanuit vertrouwen, maar voel ook de angst aan me trekken. De neiging om ervandoor te gaan als het te spannend wordt. Dat wil ik oefenen. Een oefening in overgave.

Onderweg zal ik elke dag opnieuw moeten onderscheiden welke verantwoordelijkheid van mij is en welke van de ander. Kan ik dat ook als ik moe ben, slecht geslapen heb, honger heb? Of neem ik dan de wereld om mijn schouders? ‘Ontdek je verantwoordelijkheid’. 

Of ik uiteindelijk onderweg zal ‘Worden wie ik ben’? Misschien een beetje meer dan nu. En dat is genoeg.

Ik dank jullie voor deze bodem en vraag: ‘blijf mij, op afstand, nabij’.

Lieve groet,

Irene van Ooijen